Inżynieria forniru o niskiej zawartości węgla licytuje twarde wskaźniki

Globalne budynki komercyjne i wysokiej klasy projekty mieszkaniowe w pełni wdrażają międzynarodowe systemy certyfikacji budynków ekologicznych, takie jak LEED i BREEAM, przy czym niskoemisyjne i niskoemisyjne cechy materiałów budowlanych stają się podstawowymi standardami oceny w zamówieniach inżynieryjnych. Tradycyjne standardy selekcji, które skupiają się wyłącznie na wyglądzie i poziomie ochrony środowiska, stopniowo zanikają, a pierwotna emisja dwutlenku węgla, niskoemisyjna technologia przetwarzania i ekologiczny system identyfikowalności materiałów z forniru drewnianego oficjalnie stały się kluczowymi punktami dodatkowymi dla zagranicznych ofert w zakresie infrastruktury na dużą skalę i komercyjnych projektów montażowych.

W odróżnieniu od zwykłych standardów badań środowiskowych, certyfikacja budynków ekologicznych koncentruje się na uwzględnieniu „ukrytego węgla” w materiałach budowlanych, który odnosi się do całkowitej emisji dwutlenku węgla w całym łańcuchu pozyskiwania, przetwarzania, produkcji i transportu surowców. Jako odnawialny materiał dekoracyjny sam fornir naturalny ma właściwości niskoemisyjne, ale intensywne suszenie, przetwarzanie o wysokim zużyciu energii i nieuporządkowana logistyka na duże odległości znacznie zwiększą wartość węglową produktu, co nie może spełnić wymagań wysokiej klasy audytów budynków ekologicznych. Dlatego na etapie wyboru materiału zagraniczna strona A zaczęła wymagać od firm produkujących forniry przedstawienia pełnych raportów dotyczących śladu węglowego, certyfikatów produkcji niskoenergetycznej i dokumentów dotyczących ekologicznego łańcucha dostaw.

Aby dostosować się do światowego trendu w zakresie budynków niskoemisyjnych, wiodące krajowe przedsiębiorstwa eksportujące fornir przejęły wiodącą rolę w ukończeniu niskoemisyjnej transformacji swoich linii produkcyjnych, wdrażając ekologiczne procesy produkcyjne, takie jak suszenie w obiegu zamkniętym w niskiej temperaturze, odzysk ciepła odpadowego i energooszczędne cięcie, znacznie zmniejszając emisję dwutlenku węgla na metr kwadratowy forniru. Jednocześnie należy ustanowić pełny system śledzenia śladu węglowego procesu i generować ujednolicone rejestry emisji dwutlenku węgla dla każdej partii produktów, dokładnie odpowiadające wymogom międzynarodowego audytu certyfikacji budynków ekologicznych. W porównaniu ze zwykłym fornirem, fornir rzemieślniczy o niskiej zawartości węgla ma absolutną przewagę w zagranicznych przetargach na wysokiej klasy inżynierię, chociaż koszty jego produkcji nieznacznie wzrosły.

Obecnie wysokiej klasy kompleksy handlowe, hotele gwiazdkowe i projekty budynków pasywnych, energooszczędnych w Europie, Ameryce i na Bliskim Wschodzie zakupiły duże ilości forniru drewnianego z certyfikatem niskoemisyjnym. Produkty z forniru drewnianego, które nie pozwalają na śledzenie śladu węglowego i są produkowane przy dużym zużyciu energii, w zasadzie nie są w stanie wejść na rynek wysokiej klasy inżynierii. Dane branżowe pokazują, że odsetek zagranicznych zamówień inżynieryjnych na produkty z forniru wierzchniego z certyfikatem niskoemisyjnym wzrósł o ponad 18% rok do roku, a potencjał rynku w dalszym ciągu jest podkreślany.